Biografie Tom Egberink

Tom Egberink is op 22 december 1992 geboren met een half been. Bij de geboorte bleek dat er een bot ontbrak in zijn bovenbeen, waardoor zijn onderbeen fungeert als bovenbeen. Op negenjarige leeftijd is Tom zijn voet geamputeerd door problemen met de groei en de pijn ervan. Sinds die tijd loopt Tom met een prothese die hem er niet van weerhoudt om een zeer actief leven te leiden.

Van voetbal naar winst op Wimbledon

De prothese van Tom moest regelmatig opnieuw gemaakt worden door de groei en de sportiviteit die hij vroeg in zich had zitten. Toen hij eindelijk op voetbal mocht was dat een droom die uitkwam. Na een aantal jaren moest Tom toch opzoek naar een andere sport. De doelen werden te groot.
 
Op een dag kwam Tom thuis en gooide zijn vader  de krant naar hem toe en zei: ‘’Kijk vriend, is dit niks voor je?’’ In de krant stond een artikel over rolstoeltennis. Tom had nog nooit getennist en nog nooit echt in een rolstoel gezeten, maar hij besloot om ervoor te gaan.Hij bleek hier veel talent voor te hebben en hij stond binnen een half jaar op het WK Jeugd, vanaf daar is het snel gegaan richting de volwassenen. Ondertussen volgde Tom een studie aan het Johan Cruyff College in Nijmegen en reisde hij de hele wereld over voor toernooien. Zijn carrière verliep zeer voorspoedig. Tom werd de jongste wereldkampioen dubbel bij de senioren en wist niet veel later Wimbledon te winnen.

Paralympische Spelen

Na jaren van succes volgde een mindere tijd. Tom's elleboog had veel te voorduren en hij kwam vanaf dat moment vaak in het ziekenhuis voor operaties aan zijn elleboog. Toch wist Tom zich te kwalificeren voor de Paralympische Spelen in Rio, maar de pech hield niet op. In het voorbereidingstoernooi brak hij zijn duim. De Paralympische Spelen pakten dus niet uit zoals hij graag had gewild.
 

Voorbereiding Paralympische Spelen Tokyo 2020

Tom is op dit moment fitter dan ooit tevoren en vecht zichzelf weer terug naar de top 10 van de wereld, zodat hij weer Grand Slams kan gaan spelen. Tom zal er alles aan gaan doen om in Tokyo voor de medailles te gaan spelen. Never give up, want het is nooit afgelopen tot je echt niet meer kunt.